نشريه برداشت اول،[1]به بهانه سي امين سالگرد استقرار نظام جمهوری اسلامي،شماره اخير خود رابه  بيان تاريخي رويدادهاي صدساله اخير ايران اختصاص داده است. در ادامه سرمقاله اين مجموعه که نوشته اينجانب بود  تقديم مي شود.

همان اندازه که پيروزي انقلاب اسلامي در بهمن 57 يک شگفتي به حساب مي‌آمد، تداوم و سي سالگي آن شگفتي بزرگتري است. همواره در کلاس‌هاي درس از دانشجويان انقلاب مي‌پرسم که قبل از هر تحليل و سخن در رابطه با انقلاب اسلامي بايد به اين پرسش پاسخ داد که چرا و چگونه رژيمي که همه مي‌خواستند بماند رفت و در مقابل، نظامي که همه قدرت‌هاي بزرگ و با توسل به انواع ترفندها و شگردها، درپي حذف آن بودند، 30 سال است که محکم و مستحکم پا برجا است و دوست و دشمن به قدرت و شکوه آن معترفند.

انقلاب اسلامي مردم مسلمان ايران در شرايطي به پيروزي رسيد که جامعه ايراني، پيش از صد سال درگير اجراي نظريه‌هاي توسعه و مدرانيزاسيون بود و تحليل تحليل‌گران نشان مي‌داد که جامعه ايراني مي‌تواند يک نمونه موفق در استحاله وگذار جوامع از مراحل سنتي به دوره مدرن باشد. تمام تلاش‌هايي که از سوي روشنفکران و قدرتمندان دستگاه‌هاي فرهنگي و امنيتي قدرت‌هاي بزرگ قبل از مشروطه در اين کشور آغاز شده؛ و در مقاطع مختلف با استفاده از مهره‌ها و شيوه‌هاي گوناگوني به منصه ظهور رسيده بود، با ظهور يک مرد روحاني سالخورده در صحنه سياسي کشور که مردم تجلي هويت تاريخي و ديني خود را در رفتار و کلام او مي‌ديدند، به يکباره ورق برگشت و انقلابي که بيشترين حضور مردمي و در عين حال کمترين خشونت و درگيري از طرف انقلابيون را داشت، در بهمن 57 به پيروزي رسيد.

شوک پيروزي انقلاب پيش از حوزه سياسي در حوزه نظري خود را نشان داد و محافل علمي و نظريه‌پردازي تئوريک انقلاب اسلامي عاجز ماندند و به فاصله کمي نظريه‌پردازاني نظير تدا اسکاچ پل به خاص بودن انقلاب ايران اذعان کردند. در ادامه به تدريج نظريه‌پردازاني با رويکرد وبري مدعي شدند که عليرغم استثنايي بودن اين انقلاب، در نهايت با فوت بنيانگذار کاريزماتيک آن، روند امور با سرعت بيشتري به سير عادي ضرورت محتوم نيل به مدرنيته برخواهد گشت.

شايد مرور برخي حوادث و سياست‌هاي حاکم در دوران‌هاي موسوم به سازندگي و اصلاحات اين نظريه را تقويت مي‌کرد که وقوع انتخابات نهم رياست جمهوري نادرستي اين‌گونه تحليل‌ها را نيز نشان داد. فرد منتخب انتخابات بيشترين تأکيد و اصرار را بر بازگشت به گفتمان امام و انقلاب داشت و دقيقاً با استفاده از ادبيات ديني و مبتني بر نظريات و ديدگاه‌هاي رهبر فرزانه انقلاب اسلامي که با تدبير و هدايت 16 ساله ضمن حفظ حرکت انقلاب در چارچوب اصول کلي نسل جديدي از انقلابيون دغدغه‌مند و متعهد به ارزش‌هاي اصيل را پرورش داده بودند، توانست نظر مثبت آحاد مردم را جلب و در رقابتي‌ترين انتخابات بر رقباي خود از جريانات اصلاح‌طلب و اصولگرا پيروز شود.

امروز با گذشت چهار سال از آن ايام و در سالگرد سي سالگي انقلاب اسلامي، نظام جمهوري اسلامي با حفظ آرمان‌ها، اهداف و جهت‌گيريهاي اساسي که در شعارها انقلاب 57 مطرح شده بود، به راه خود ادامه مي‌دهد.

در اين مجموعه،با هدف نشان دادن به همه پيوستگي تحولات جامعه ايراني در يک صد سال اخير و به مناسبت 12 فروردين سي‌امين سالگرد استقرار نظام سعي شده است با بياني ساده و توصيفي به تبيين حوادث و مقاطع مهم بپردازد. فقدان مجموعه منسجم و پيوسته‌اي براي استفاده پژوهشگران و دانشجويان اصحاب مطبوعات، انتشار چنين ويژه‌نامه راي را ضروري مي‌کرد که اميد است تلاش مذکور، مورد اقبال اهل نظر قرار گيرد. ان‌شاءالله